Toen ik vanochtend (08.00 uur) mijn mond opende bij de tandarts werd ik verzocht mijn hoofd iets naar rechts te draaien zodat het nog net even wat meer pijn kon gaan doen... en mijn gedachten dwaalden, ondanks de pijn, af naar het conceptuele van een dergelijk verzoek. De Tandarts is zich bewust van de procedure die hij moet volgen, daar vloeit zijn instructie uit voort. Hij weet wat komen gaat. Immers hij heeft Tandheelkunde gestudeerd, heeft zijn Bul gehaald, en is gaan praktiseren. Wanneer een patiënt in zijn stoel beland, heeft hij al voordat hij welke handeling dan ook gaat verrichten, haarscherp door wat de situatie is, kortom hij OVERZIET het slagveld, en weet wat hem te doen staat. Hij maakt in een flits een behandelplan en als de tijd hem dat toestaat, gaat hij tot actie over. Kleine mankementen worden meteen gefikst en, nu ja, wonderen duren nou eenmaal wat langer. Waren alle situaties in ons leven maar zo overzichtelijk. Neem nou de actualiteit, na 10 minuten de krant lez...
Observatie vanuit verwondering. Geschreven ter leering ende Vermaeck. Ieder stukje levert inzicht op. Hopelijk voor de lezer ook! en dan...Inzicht zonder handeling brengt geen verandering. Dus er valt nog wel wat te doen constateer ik.