Hij kijkt schuin omhoog en plant zijn voeten stevig op de grond. Een gitaar in de aanslag. De artiest staat op het punt te scheppen. Ik kijk met hem mee naar de leegte waarin hij enkele seconden tuurt. Daar verschijnt even Johnny Cash, ruige stoppelbaard, rijpe blik. De artiest neemt een pose aan, wordt op positie gezet. Hij ademt in en ademt uit, de geboorte van een kunstwerk begint. In de klanken van zijn lied legt hij zijn eigen muzikale vingerprint en ook een element van ons muzikale geheugen. Zo wordt Johnny Cash opnieuw geboren en herkennen wij onze erfenis. Het publiek luistert ademloos naar het lied dat de artiest zelf heeft geschreven. Ze beleven het verhaal dat hij vertolkt, en zo maken ze samen muziek. Ook het publiek tuurt flink in leegtes. Herinneringen komen boven aan dat ene moment. Voor de een is het een afscheid van een geliefde, voor de ander de geboorte van een kind. Hier is iedereen verbonden door de kracht van verbeelding. Het unieke van scheppen en v...
Observatie vanuit verwondering. Geschreven ter leering ende Vermaeck. Ieder stukje levert inzicht op. Hopelijk voor de lezer ook! en dan...Inzicht zonder handeling brengt geen verandering. Dus er valt nog wel wat te doen constateer ik.