Vandaag kwam ik tot een ontdekking. Ik heb namelijk altijd gedacht dat mijn gebrek aan concentratie mijn handicap was. Het ging immers alle kanten op. Mijn brein was zoals dat in vaktermen heet; een “ongeleid projectiel”. En ik maar denken dat het iets heel slechts was. Maar vandaag, ineens, terwijl mijn brein zich bij wijze van hoge uitzondering wel concentreerde, realiseerde ik mij iets. Het ging als volgt. Al dagenlang volg ik het nieuws over de Q koorts. In eerste instantie op afstand. “Q koorts”. Qua benaming, hoe afstandelijk kon dat wel zijn. In mijn brein was dat hetzelfde als de X in de Wiskunde. De onbekende factor. Q koorts. Niemand weet waar de Q zit, niemand kan de Q berekenen. Een beetje zoals de X factor van TV. Iemand heeft het wel of niet en een panel van behoorlijk onwetenschappelijke maar deskundige mensen laten zich daar gedurende 90 minuten over uit. Niets aan de hand. Entertainment, zoals u zegt. Maar de Q koorts is een "wolf in schaapskleren", ja, ni...
Observatie vanuit verwondering. Geschreven ter leering ende Vermaeck. Ieder stukje levert inzicht op. Hopelijk voor de lezer ook! en dan...Inzicht zonder handeling brengt geen verandering. Dus er valt nog wel wat te doen constateer ik.