Anneke Beelaerts

In een rondje zaten ze gefascineerd te kijken naar een TV scherm. Kopje koffie onder handbereik. De President van Amerika, de Minister van Defensie en het Hoofd CIA. De commentator voorzag ons van een beschrijving van wat deze mensen, op dit moment moeten voelen. De Minister van Defensie sloeg haar hand voor haar mond, volgens de commentator was ze ontzet. Het hoofd van de CIA had de uitdrukking van een kat die naar een vogel keek. Volgens de commentator had hij alles onder controle. De President leek onbewogen. Tot er op zijn gezicht werd ingezoomd. Kijkt u even met ons mee? Diepe groeven in een nog jong gezicht. Het zweet stond op zijn voorhoofd. En volgens de commentator had de President last van wat spanningen, dat zag je, volgens hem aan de non verbale signalen; benen over elkaar gekruist, armen idem dito, en een frons tussen de wenkbrauwen. Wij als kijkers, kijken naar kijkers. Wat was er te zien? Hoe een elite eenheid van de Amerikaanse Intelligence een smerig uitziende kamer bi...

Gedurende de laatste drie maanden van 2009 (die behoorlijk fris, zelfs koud te noemen zijn) loop ik hetzelfde traject hard. “Waarom?” zult u misschien vragen of:  “zit er iemand achter je aan dan?” Alhoewel dit zinnige vragen zijn, leg ik ze even naast me neer, om mijn punt te kunnen maken. Over het riviertje “de Tongelreep” is in voornoemde periode een voetgangers bruggetje gemaakt. Pal naast een bestaand bruggetje waar snelverkeer, fietsers, scooters en ook voetgangers dagelijks over gaan. Er staat een groot bord opgesteld vlak voor de plek waar de werkzaamheden plaatsvonden. Op dat bord, van de Gemeente Eindhoven, is een schets afgebeeld van hoe het bruggetje gaat worden, en ja het lijkt precies, en bovendien een mededeling dat “hier een voetgangersbruggetje wordt aangelegd”. Dit bord heeft mij geïntrigeerd gedurende de keren dat ik daar langs liep. Het prikkelde mijn fantasie, eerst omdat er nog niets was, en ik mij ook afvroeg of het zinvol was, maar op de Gemeente Eindh...