Doorgaan naar hoofdcontent

Poepgalerij


Al weken is de afdeling groenvoorziening van de gemeente aan het werk op het grote veld achter ons huis. Een groot grasveld, met wat struikgewas, bomen en vooral veel ruimte. Aan beide zijden staan er twee onder één kappers aan het veld, met een solide waarde, want mooi uitzicht over het groen.
Denk je in: het veld werd tot nu toe gebruikt door allerlei groeperingen. Ruimte voor een heuse Senegalese voetbal club die ieder woensdag rond de klok van 5 komt trainen, en daar na wat muziek maakt. Heel vrolijk. Dan zijn er de pubers die op bankjes samen komen en van de eerste zonnestraaltjes en van elkaar genieten. Dames en soms ook heren van het belendende Bejaardenhuis strekken hier hun benen en doen wat zuurstof op.

Iedere dinsdag vindt hier de schoolgym plaats van een nabije Lagere School. Er wordt Kastie en Slagbal gespeeld, of een potje voetbal. En zodra het weer het toelaat, is er een buurtfeest of spelen de buurtkinderen spelletjes en is er een braderie met Koninginnedag.

En natuurlijk komen hier de hondenliefhebbers, Herders rennen zich los op het veld, de nuffige Malthezer Leeuwtjes checken het mannelijk schoon en de merkloze honden drukken hun stempel tegen ieder struik en boom. Kortom een levendig groen deel van een nette buurt.

En wat is nu het geval? Er wordt hier gewerkt aan het legaal maken van de constante stroom aan uitwerpselen van deze viervoeters. U vermoedt het al: Hier wordt gewerkt aan een legale Poepgalerij! Men is druk bezig met het aanleggen van wandelpaden dwars over de ruime velden. Er wordt hier ingegrepen in een natuurlijke ruimtelijke indeling. Weg multifunctionele openbare groenvoorziening. De metalen afvalbakken liggen klaar om opgesteld te worden (ik heb er 15 geteld) zodat de zakjes met poep daar in gedeponeerd kunnen worden. Een grote hoeveelheid banken liggen klaar om straks honden- proof te worden gegoten in beton, zodat de hondeneigenaren even kunnen rusten van hun inspanningen.

En wat moet dat worden? Qua uitzicht?
“schat, die herder weet je wel, met dat stukje uit zijn oor, hij heeft zojuist een prachtige sigaar gedraaid”
 “oh wat fijn. Welke geur is het vandaag?
“Nou, ergens tussen Zeeuwse klei en Friese kruidkoek in”
“Goh wat knap, wat is het toch een creatieveling”.
Ja fijn om zo te wonen. De poepgalerij zal vele bewoners grote vreugde brengen, het illegaal uitlaten van honden waar ze zich aan hebben gestoord wordt nu vervangen door een nette gestructureerde oplossing. Keurig.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Alles wat God verboden heeft redt onze Economie!

  Alles wat God verboden heeft redt onze Economie! De vlucht in de duurzaamheid heeft nu een zodanige vormen aangenomen dat het leven in Nederland duur is geworden voor de burgers, buitenlui en bedrijven! Willen we het BNP op peil houden zullen we een tegenovergestelde beweging moeten maken. Diensten, c.q. de diensteneconomie waar Nederland recht op af holt, levert weliswaar nog wel werkgelegenheid op maar geen productie. Het BNP zal gaan dalen evenals onze joie de vivre. Wat te doen op korte termijn? Het is eigenlijk zo eenvoudig dat ik mij verbaas over de genialiteit, de uitvoerbaarheid en vooral: het verhogende effect op de Nederlandse joie de vivre, toch al niet zo hoog in ons vingerwijzende landje. Wat is dan die eenvoudige oplossing? Dat is de tegenbeweging. Dus als iedereen en alles de ene kant op holt, ren je de andere kant op. Dat betekent dat je opeens alles mag! En daarbij is het effect dat de belastingen die je betaalt weliswaar torenhoog is, maar dat je enorm bij...
  Als de schuurdeuren op zondag open gaan…   Op het platteland wonen betekent ruimte, rust en regelmaat. Alles gaat zijn gang, de boer ploegt, de dominee dartelt rond op huisbezoek en de notaris noteert wat dagelijkse beslommeringen zodat de mensen zich geen zorgen hoeven te maken. Maar als de zes dagen van werken, eten en slapen gedaan zijn dan gebeurt er iets van andere orde. Op de zevende dag vindt er een gedaanteverwisseling plaats. De mensen trekken een ander kostuum aan, lopen naar hun schuren, garages en andere bouwsels en gooien de boel open. Achter die deuren staan paarden of paardenkrachten te wachten op hun bevrijding om zo de eigenaren te bevrijden. In het openzwaaien van die deuren voltrekt zich een grote opluchting, een zucht naar vrijheid een verlangen naar snelheid, herrie en onvoorspelbaarheid.   Een verborgen rijkdom brult en hinnikt en de eigenaren vertonen een brede lach,   zij kiezen een pad waar ze de rest van de week voor werken en ...

Perpetuum Mobile

Na de knieoperatie vond mijn revalidatie plaats in een mooi nieuw medisch centrum in mijn buurt. Daar werken orthopeden, sportartsen en fysiotherapeuten samen om ons allemaal aan het sporten te houden. Dit centrum heeft nog een andere tak van sport namelijk het begeleiden van obesitas patiënten. Onder een dak. Ik heb wel eens de verwerpelijke gedachte gehad, dat het met opzet is. Dat wij sporters zien waarom wij vooral moeten blijven sporten, en dat andersom de obesitas patiënten aan ons sporters zien waarom zij moeten sporten. Maar, dat is waarschijnlijk mijn hersenspinsel. Goed. Ik ben aan mijn knie geopereerd en na twee weken mag ik de krukken aan de wilgen hangen en kom ik hier in dit medisch sportcentrum om aan mijn herstel te werken. Eerst een intake met een fysiotherapeut die met de deur in huis valt: ‘Oh, nee, dat hardlopen, ja hoe zal ik het zeggen, mevrouw ik denk dat u dat wel kan vergeten’. ‘Helemaal?’ ‘Daar zou ik wel op rekenen ja, veel te belastend voor uw ...