Doorgaan naar hoofdcontent

Ontzieligen


Nee, u bent niet terecht gekomen bij het Uitvaartcentrum waar de zojuist overleden persoon zijn ziel laat gaan. U bent gewoon in uw eigen omgeving waar u enkele malen per dag zou kunnen luisteren naar de nieuwste campagne van de stichting ideële reclame (kortweg Sire). Met het onderwerp “aardig zijn tegen onbekenden”. Is daar nu behoefte aan vraagt u zich af?

Jawel, Sire heeft onderzocht dat 78% van de Nederlanders vindt dat we aardiger moeten zijn tegen onbekenden. Let op: Onbekenden!

Dus hoe we tegen buren, familie, vrienden of leraar zijn maakt niets uit, het gaat hier, nogmaals, om onbekenden.
Dat is de rechtvaardiging van deze ideële stichting voor het opzetten van deze campagne.

Dus als Marcel van Dam de volgende keer zijn boek “De onrendabelen van onze maatschappij” komt promoten op de Televisie, zal deze stichting hem op de vingers tikken. Immers, hij is onaardig, zeer onaardig zelfs tegen een grote groep onbekenden!
Foei.

Uit hetzelfde onderzoek blijkt ook nog dat 14 procent zich helemaal geen raad weet als een onbekende een aardig gebaar maakt. Dus wanneer we aardig zijn tegen een onbekende en hij slaat niet meteen terug, is 17 procent zelfs ronduit achterdochtig.

Onbekend maakt dus onbemind.
Niets nieuws onder de zon, wat de boer niet kent eet-ie niet en ga zo nog maar even oer- Hollands door.

Wat wel nieuw is? Dat dezelfde mensen die in de jaren ‘70 het hardst riepen als ze een scheet lieten: “moet kunnen” nu willen dat wij allemaal aardiger zijn, manieren tonen, elkaar waarderen.

Voorbeeldje?
Guusje ter Horst, hoofd van de Binnenlandse huishouding, roept op om waarden en normen hoger te waarderen en geeft als voorbeeld, en nu citeer ik, “...dat er bovenmatig gedronken wordt door de mensen (de grote groep onbekenden) en dat dit slecht is voor de gemeenschapszin.”
Huh??
Nu ken ik wel het woord “overmatig” drinken wat zoiets betekent als te veel drinken.
Mevrouw ter Horst wilt u alstublieft wat aardiger zijn tegen onbekenden?”

Of, ja nu ben ik op dreef, de media zendtijd die door de overheid misbruikt wordt, deze dagen vlak voor Carnaval, om op te roepen vooral voorzichtig te zijn, omdat het koud is. (de voorspelling voor het Carnavalsweekend is een temperatuur van -5 graden Celsius overdag). Zet de knuffelpaal maar alvast klaar!

Reuze aardig hoor. Goed geluisterd naar de campagne van Sire! Maar, en nu kom ik waar ik wezen wil, mogen wij dat alstublieft zelf bepalen? Kom op zeg!

Dit is een pleidooi voor het ontzieligen van de Nederlandse maatschappij.
Ergens is er een pechvogel, een onbekende onrendabele, of hup meteen 15 politici en journalisten er omheen.
Als zelf opgeworpen woordvoerders van de zieligen krikken ze zo even lekker hun eigen ego op.

Maar wij weten dat het doodknuffelen van deze mensen helemaal niet aardig is. Het is denigrerend, en bepaald niet stimulerend. Of zoals Rutte het zegt:”kijk naar wat de mensen wel kunnen!” Kijk dat is pas aardig.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Alles wat God verboden heeft redt onze Economie!

  Alles wat God verboden heeft redt onze Economie! De vlucht in de duurzaamheid heeft nu een zodanige vormen aangenomen dat het leven in Nederland duur is geworden voor de burgers, buitenlui en bedrijven! Willen we het BNP op peil houden zullen we een tegenovergestelde beweging moeten maken. Diensten, c.q. de diensteneconomie waar Nederland recht op af holt, levert weliswaar nog wel werkgelegenheid op maar geen productie. Het BNP zal gaan dalen evenals onze joie de vivre. Wat te doen op korte termijn? Het is eigenlijk zo eenvoudig dat ik mij verbaas over de genialiteit, de uitvoerbaarheid en vooral: het verhogende effect op de Nederlandse joie de vivre, toch al niet zo hoog in ons vingerwijzende landje. Wat is dan die eenvoudige oplossing? Dat is de tegenbeweging. Dus als iedereen en alles de ene kant op holt, ren je de andere kant op. Dat betekent dat je opeens alles mag! En daarbij is het effect dat de belastingen die je betaalt weliswaar torenhoog is, maar dat je enorm bij...
  Als de schuurdeuren op zondag open gaan…   Op het platteland wonen betekent ruimte, rust en regelmaat. Alles gaat zijn gang, de boer ploegt, de dominee dartelt rond op huisbezoek en de notaris noteert wat dagelijkse beslommeringen zodat de mensen zich geen zorgen hoeven te maken. Maar als de zes dagen van werken, eten en slapen gedaan zijn dan gebeurt er iets van andere orde. Op de zevende dag vindt er een gedaanteverwisseling plaats. De mensen trekken een ander kostuum aan, lopen naar hun schuren, garages en andere bouwsels en gooien de boel open. Achter die deuren staan paarden of paardenkrachten te wachten op hun bevrijding om zo de eigenaren te bevrijden. In het openzwaaien van die deuren voltrekt zich een grote opluchting, een zucht naar vrijheid een verlangen naar snelheid, herrie en onvoorspelbaarheid.   Een verborgen rijkdom brult en hinnikt en de eigenaren vertonen een brede lach,   zij kiezen een pad waar ze de rest van de week voor werken en ...

Perpetuum Mobile

Na de knieoperatie vond mijn revalidatie plaats in een mooi nieuw medisch centrum in mijn buurt. Daar werken orthopeden, sportartsen en fysiotherapeuten samen om ons allemaal aan het sporten te houden. Dit centrum heeft nog een andere tak van sport namelijk het begeleiden van obesitas patiënten. Onder een dak. Ik heb wel eens de verwerpelijke gedachte gehad, dat het met opzet is. Dat wij sporters zien waarom wij vooral moeten blijven sporten, en dat andersom de obesitas patiënten aan ons sporters zien waarom zij moeten sporten. Maar, dat is waarschijnlijk mijn hersenspinsel. Goed. Ik ben aan mijn knie geopereerd en na twee weken mag ik de krukken aan de wilgen hangen en kom ik hier in dit medisch sportcentrum om aan mijn herstel te werken. Eerst een intake met een fysiotherapeut die met de deur in huis valt: ‘Oh, nee, dat hardlopen, ja hoe zal ik het zeggen, mevrouw ik denk dat u dat wel kan vergeten’. ‘Helemaal?’ ‘Daar zou ik wel op rekenen ja, veel te belastend voor uw ...