Doorgaan naar hoofdcontent

Goede doelen houden 2.4 Miljard op de bank

In de Trouw van vanochtend las ik bovenstaande grappige kop. Het heeft de halve dag door mijn hoofd gezoemd. Toevallig heb ik namelijk een moeder die al wat op leeftijd is. 79 Jaar en geheel verdiend! Ze heeft wat slijtage verschijnselen en dient derhalve begeleid te worden. En daarmee bedoel ik op alle fronten. Het is zo dat mijn moeder woont in een Zorgcentrum. Dat houdt in dat ze een eigen appartement heeft en van 08.30 uur tot 20.30 uur in een gezellige huiskamer is alwaar de momenten van de dag gemarkeerd worden door ontbijt, lunch en avondeten.

De leiding is in handen van twee gediplomeerde Bejaardenverzorgsters en een stagiaire. Althans als er sprake is van volledige bezetting, en u voelt hem al... Dat is niet altijd zo. Dus mijn moeder zou eigenlijk regelmatig een wandelingetje moeten maken tussen de dag markeringen in, maar ja.. wie doet dat? Zeker als kinderen en familie ver weg wonen wordt dat al snel een probleem. En als een leidster ziek wordt dan is er eigenlijk alleen tijd voor de verzorging en zeker niet voor de "extra's" zoals een prikkelend praatje of een troostend trapje onder de kont.
En nu dus deze kop. Ik zag in het begeleidende staafdiagrammetje dat dit bedrag geldt voor de gezamenlijke tien Nederlandse goede doel organisaties dus we hebben het hier nog niet over ontwikkelingszorg. Op nummer 5 staat het Rode Kruis, die ik toevallig gisteren heb aangeschreven of er een vrijwilliger beschikbaar is om af en toe een bezoekje aan mijn moeder te brengen, haar uit de rolstoel te praten en vervolgens een wandeling met haar te maken. Voor dat bedrag zou er toch wel iets te regelen kunnen zijn? Want er zijn veel mensen zoals mijn moeder. Te goed voor het verpleegtehuis en te slecht om zelfstandig in een bejaardenflat te wonen. Natuurlijk wij hebben ook wel eens particulier iemand ingehuurd voor mijn moeder. Maar na 3 keer haakt iemand dan weer af. Zonder dat je meteen weer iemand anders hebt. Dat lijkt mij het voordeel van Het Rode Kruis, de continuïteit. Dus in plaats van het geld op de bank te zetten zou ik willen pleiten om wat lieve werklozen van de reservebank te plukken en hen en mensen zoals mijn moeder een fijn bestaan te geven. Want is het niet heerlijk om even een wandelingetje te maken, een kopje koffie te drinken, een kruiswoordpuzzel samen op te lossen?
Dan kom je er nog eens uit!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Alles wat God verboden heeft redt onze Economie!

  Alles wat God verboden heeft redt onze Economie! De vlucht in de duurzaamheid heeft nu een zodanige vormen aangenomen dat het leven in Nederland duur is geworden voor de burgers, buitenlui en bedrijven! Willen we het BNP op peil houden zullen we een tegenovergestelde beweging moeten maken. Diensten, c.q. de diensteneconomie waar Nederland recht op af holt, levert weliswaar nog wel werkgelegenheid op maar geen productie. Het BNP zal gaan dalen evenals onze joie de vivre. Wat te doen op korte termijn? Het is eigenlijk zo eenvoudig dat ik mij verbaas over de genialiteit, de uitvoerbaarheid en vooral: het verhogende effect op de Nederlandse joie de vivre, toch al niet zo hoog in ons vingerwijzende landje. Wat is dan die eenvoudige oplossing? Dat is de tegenbeweging. Dus als iedereen en alles de ene kant op holt, ren je de andere kant op. Dat betekent dat je opeens alles mag! En daarbij is het effect dat de belastingen die je betaalt weliswaar torenhoog is, maar dat je enorm bij...

De vertraagde tijd. Er is een fietspad tussen Heeze en Eindhoven.

  Al vier jaar woon ik buiten de stad Eindhoven, in het kunstenaarsdorp Heeze, maar nog steeds niet eens even op de fiets boodschappen doen in mijn oude woonplaats, toch niet zo ver weg! Van enkele bevriende kunstenaars hoorde ik telkens dat er een heel fijn fietspad is tussen ons dorp Heeze en de stad Eindhoven waar ik eerst 34 jaar woonde. Dat daagde mij vandaag na het ontbijt uit om de banden van mijn Gazelle oma fiets op volle sterkte te brengen en Google maps op ‘fiets’ te zetten. De voorspelde aankomsttijd was 34 minuten. De mand van de fiets werd geladen met een flesje water, een toilettasje, een boterhammetje en ik vertrok om mijn wekelijkse bestelling bij de Reform op te gaan halen. Na een paar honderd meter vertelde Google mij dat ik rechtsaf moest slaan en inderdaad daar zag ik een bord dat indiceerde dat er zich een fietspad bevond compleet met een mooi laagje asfalt. Ik begaf mij enthousiast op dat fietspad en dat voelde toch lekker! ‘Ha, dacht ik, ‘Beat the system...

Johny the Selfkicker en Annie the Selfstarter

  Er zijn van die momenten dat je in een ‘lull’ (zoals de Engelsen zeggen) terecht komt. Meestal gebeurt dit onverwachts en komt fysiek tot uiting dor ongemakken zoals buikpijn, rugpijn, vult u maar in. Dat het onverwachts is heeft een reden. Je bent te ver gegaan want als je dat niet zou hebben gedaan was het niet onverwacht, maar zaten je stoere knuisten in volledige beheersing om het stuur. De man in dit stukje, Johny the selfkicker, was in de jaren 70 een bekend figuur, hij, zoals u al raadt kickte nogal op zichzelf en dat had vele voordelen. Ten eerste liep hij niet leeg op de omgeving, waardoor de energie die hij meegekregen had bij zijn geboorte alleen besteed werd aan zijn eigen genot en ontwikkeling. Ten tweede was hij dus beroemd en kon geld verdienen aan die status waardoor het selfkicken nog grotere vormen aan kon nemen. Dus ik stel hem even als een voorbeeld voor mensen die telkens zichzelf verliezen in nuttige en onnuttige verlangens en eisen. Dan kom ik bij het t...