Doorgaan naar hoofdcontent

Headturning

De Engelsen zeggen het in een woord:  Headturning. Ja, laat uw film maar even afdraaien, we kennen het allemaal. “he?was ze het nou of niet”, met de snelheid van een uil controleren we even of het nou Els was of niet.

Of je bent zelf niet de headturner, maar het onderwerp van iemand anders. Vanochtend nog, in mijn Prima Peugeot Pinninfarina Ballerina, die inmiddels is getuned door de firma met de toepasselijke naam “De Snelle Leeuw”. Een echte headturner is-ie geworden. Grommend rijd ie nu over keien en asfalt. En er wordt wat afgedraaid zeg. Het diepe donkere geluid spreekt tot de verbeelding, van mij als berijder, maar ook van een willekeurige berijder van een fiets. Leuk! In een flits, draait de fietser zich om, je ziet de oren gespitst en dan, ja dan ontwaart hij mijn stoere bak. En dan vol ongeloof dat het niet de Ferrari is die hij verwachtte, het hoofd weer in fietsrichting. Deze taferelen maak ik toch wel elke dag mee. Ik hoop maar dat ik niet hele volksstammen fietsers in desolate staat breng, dat ze denken”enig!” en niet:”puh wat een teleurstelling”.

Een andere headturning Experience had ik in de Albert Heijn. Een zeer serieuze zaak. Stel je voor: de groenteafdeling, bbr, fris hier. Nazomerend kopen mensen hier nog wat vakantieherinneringen in de vorm van veel Mediterrane attributen. En dan: wauw, kijk ze bukt. Twee bolle kadetten gestoken in een afgeknipte (!) joggingbroek. Ze vallen er zowat uit, wat is hier gebeurd? Dus ik ben de headturner en kijk nog eens goed.

Een op zich aantrekkelijke jonge dame, nog lekker bruin getint van haar zomervakantie, strekt haar armen uit naar de Aubergines en voila, ja hoor! mijn headturning werd beloond met haar bips.

Op dat moment heb je natuurlijke enorme spijt van je reflex! Plaatsvervangende schaamte maakt zich dan meester van mij. Nog een headturning moment van geheel ander allooi.
Even de Peugeot voltanken, afrekenen, en voordat ik weer in de auto kan stappen, stapt iemand naast mij ook in de auto, althans, een been al in de auto, hij draait zich plots om naar mij, en zegt : “mevrouw wat ziet u er blij uit! U straalt helemaal!”
“Ik ben ook blij!” riep ik hem toe en dacht tegelijkertijd, “ja vooral na een headturning moment als deze”.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Alles wat God verboden heeft redt onze Economie!

  Alles wat God verboden heeft redt onze Economie! De vlucht in de duurzaamheid heeft nu een zodanige vormen aangenomen dat het leven in Nederland duur is geworden voor de burgers, buitenlui en bedrijven! Willen we het BNP op peil houden zullen we een tegenovergestelde beweging moeten maken. Diensten, c.q. de diensteneconomie waar Nederland recht op af holt, levert weliswaar nog wel werkgelegenheid op maar geen productie. Het BNP zal gaan dalen evenals onze joie de vivre. Wat te doen op korte termijn? Het is eigenlijk zo eenvoudig dat ik mij verbaas over de genialiteit, de uitvoerbaarheid en vooral: het verhogende effect op de Nederlandse joie de vivre, toch al niet zo hoog in ons vingerwijzende landje. Wat is dan die eenvoudige oplossing? Dat is de tegenbeweging. Dus als iedereen en alles de ene kant op holt, ren je de andere kant op. Dat betekent dat je opeens alles mag! En daarbij is het effect dat de belastingen die je betaalt weliswaar torenhoog is, maar dat je enorm bij...

De vertraagde tijd. Er is een fietspad tussen Heeze en Eindhoven.

  Al vier jaar woon ik buiten de stad Eindhoven, in het kunstenaarsdorp Heeze, maar nog steeds niet eens even op de fiets boodschappen doen in mijn oude woonplaats, toch niet zo ver weg! Van enkele bevriende kunstenaars hoorde ik telkens dat er een heel fijn fietspad is tussen ons dorp Heeze en de stad Eindhoven waar ik eerst 34 jaar woonde. Dat daagde mij vandaag na het ontbijt uit om de banden van mijn Gazelle oma fiets op volle sterkte te brengen en Google maps op ‘fiets’ te zetten. De voorspelde aankomsttijd was 34 minuten. De mand van de fiets werd geladen met een flesje water, een toilettasje, een boterhammetje en ik vertrok om mijn wekelijkse bestelling bij de Reform op te gaan halen. Na een paar honderd meter vertelde Google mij dat ik rechtsaf moest slaan en inderdaad daar zag ik een bord dat indiceerde dat er zich een fietspad bevond compleet met een mooi laagje asfalt. Ik begaf mij enthousiast op dat fietspad en dat voelde toch lekker! ‘Ha, dacht ik, ‘Beat the system...

Johny the Selfkicker en Annie the Selfstarter

  Er zijn van die momenten dat je in een ‘lull’ (zoals de Engelsen zeggen) terecht komt. Meestal gebeurt dit onverwachts en komt fysiek tot uiting dor ongemakken zoals buikpijn, rugpijn, vult u maar in. Dat het onverwachts is heeft een reden. Je bent te ver gegaan want als je dat niet zou hebben gedaan was het niet onverwacht, maar zaten je stoere knuisten in volledige beheersing om het stuur. De man in dit stukje, Johny the selfkicker, was in de jaren 70 een bekend figuur, hij, zoals u al raadt kickte nogal op zichzelf en dat had vele voordelen. Ten eerste liep hij niet leeg op de omgeving, waardoor de energie die hij meegekregen had bij zijn geboorte alleen besteed werd aan zijn eigen genot en ontwikkeling. Ten tweede was hij dus beroemd en kon geld verdienen aan die status waardoor het selfkicken nog grotere vormen aan kon nemen. Dus ik stel hem even als een voorbeeld voor mensen die telkens zichzelf verliezen in nuttige en onnuttige verlangens en eisen. Dan kom ik bij het t...