Doorgaan naar hoofdcontent

Wat mag je allemaal niet achter het stuur?

Het was een betrekkelijk kort traject. Tiel-Eindhoven, weliswaar een groot stuk over de A2 maar toch. Volgens de TomTom was de geplande reistijd 50 minuten. Het werden er 150. Dus 2,5 uur om te observeren. Want behalve twee alternatieve routes met de bedoeling de files te omzeilen, was de creatieve uitdaging natuurlijk 0. Dan maar één aan mijzelf opgedragen: wat mag je allemaal niet achter het stuur?

Bellen mag niet. Wel hands free maar dan onverstaanbaar en net zoals alle andere mensen in de file werd dit telkens opgelost door toch het mobieltje aan het oor te houden. Immers je wist wie er voor, achter en naast je stond. En als dat geen politie was, dan was het speelkwartier.

Gek genoeg mag je wel neuspeuteren, boterhammetje eten, watertjes drinken, Luisterboek inhaleren of lippen stiften. Heb je toch ook minstens een hand voor nodig en de nodige concentratie? Dat mag nog wel.

Wat dreigt niet meer te mogen is roken. In je eigen auto. 60% van de Nederlanders, zo had ik op de radio gehoord, is voor een verbod op het roken in de auto. Heb daar tijdens het stapvoets rijden over nagedacht maar kon er niet achter komen waarom niet. Ja, als je het raam open zet komen er kwalijke uitlaatgassen je auto binnen. En de rokers hebben altijd het raampje op half zeven. Zou dat misschien de reden zijn? Maar zo ver is het nog niet. Het was een onderzoek. Waarschijnlijk onder 60 respondenten, en dan maar voor het gemak een Persbericht er uit gedaan dat toevallig breed is opgepikt.

Wat dan nog meer? Ja, een nieuwe; uitkijken over Neerlands natuur. Ieder week komen er nieuwe schermen langs de snelweg bij, en ik las deze week dat er nu 7 punten op het (hele) Nederlandse wegennet zijn aangewezen als natuur uitkijk punten. Ik verzin het niet. Het is echt waar. Dus met de snelheid waarmee de schermen worden geplaatst zit Nederland over een jaar zeker potdicht qua natuur. Met uitzondering van die 7 uitkijkpunten dan hè? Als je geluk hebt kan je tijdens de stapvoets rit van 2,5 uur net even een glip natuur opvangen alvorens op te schakelen om 100 meter verder weer stil te staan.

We worden allemaal opgeroepen om zo duurzaam mogelijk te leven. Om dat te kunnen doen zou je van het doel van dit alles, de natuur, moeten kunnen genieten. Zodat je weet waar je het allemaal voor doet. Je tolereert de geluidloze Prius, de sfeerloze spaarlamp, het ongebleekte katoen. Voor wat? Voor de natuur? Mogen we dat dan alstublieft wel even zien? Als ik naar een doel toe werk wil ik wel de resultaten kunnen zien hoor.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Alles wat God verboden heeft redt onze Economie!

  Alles wat God verboden heeft redt onze Economie! De vlucht in de duurzaamheid heeft nu een zodanige vormen aangenomen dat het leven in Nederland duur is geworden voor de burgers, buitenlui en bedrijven! Willen we het BNP op peil houden zullen we een tegenovergestelde beweging moeten maken. Diensten, c.q. de diensteneconomie waar Nederland recht op af holt, levert weliswaar nog wel werkgelegenheid op maar geen productie. Het BNP zal gaan dalen evenals onze joie de vivre. Wat te doen op korte termijn? Het is eigenlijk zo eenvoudig dat ik mij verbaas over de genialiteit, de uitvoerbaarheid en vooral: het verhogende effect op de Nederlandse joie de vivre, toch al niet zo hoog in ons vingerwijzende landje. Wat is dan die eenvoudige oplossing? Dat is de tegenbeweging. Dus als iedereen en alles de ene kant op holt, ren je de andere kant op. Dat betekent dat je opeens alles mag! En daarbij is het effect dat de belastingen die je betaalt weliswaar torenhoog is, maar dat je enorm bij...
  Als de schuurdeuren op zondag open gaan…   Op het platteland wonen betekent ruimte, rust en regelmaat. Alles gaat zijn gang, de boer ploegt, de dominee dartelt rond op huisbezoek en de notaris noteert wat dagelijkse beslommeringen zodat de mensen zich geen zorgen hoeven te maken. Maar als de zes dagen van werken, eten en slapen gedaan zijn dan gebeurt er iets van andere orde. Op de zevende dag vindt er een gedaanteverwisseling plaats. De mensen trekken een ander kostuum aan, lopen naar hun schuren, garages en andere bouwsels en gooien de boel open. Achter die deuren staan paarden of paardenkrachten te wachten op hun bevrijding om zo de eigenaren te bevrijden. In het openzwaaien van die deuren voltrekt zich een grote opluchting, een zucht naar vrijheid een verlangen naar snelheid, herrie en onvoorspelbaarheid.   Een verborgen rijkdom brult en hinnikt en de eigenaren vertonen een brede lach,   zij kiezen een pad waar ze de rest van de week voor werken en ...

Perpetuum Mobile

Na de knieoperatie vond mijn revalidatie plaats in een mooi nieuw medisch centrum in mijn buurt. Daar werken orthopeden, sportartsen en fysiotherapeuten samen om ons allemaal aan het sporten te houden. Dit centrum heeft nog een andere tak van sport namelijk het begeleiden van obesitas patiënten. Onder een dak. Ik heb wel eens de verwerpelijke gedachte gehad, dat het met opzet is. Dat wij sporters zien waarom wij vooral moeten blijven sporten, en dat andersom de obesitas patiënten aan ons sporters zien waarom zij moeten sporten. Maar, dat is waarschijnlijk mijn hersenspinsel. Goed. Ik ben aan mijn knie geopereerd en na twee weken mag ik de krukken aan de wilgen hangen en kom ik hier in dit medisch sportcentrum om aan mijn herstel te werken. Eerst een intake met een fysiotherapeut die met de deur in huis valt: ‘Oh, nee, dat hardlopen, ja hoe zal ik het zeggen, mevrouw ik denk dat u dat wel kan vergeten’. ‘Helemaal?’ ‘Daar zou ik wel op rekenen ja, veel te belastend voor uw ...