Doorgaan naar hoofdcontent

Aanpassingsvermogen


Tijd om te trainen, dacht ik vanochtend toen ik naar buiten keek. Eindhoven was gehuld in een nevel die veel weg had van de smog die standaard boven Los Angeles hangt. Probeer maar eens vrolijk te worden! Dat was precies wat ik ging doen, trainen om zo de endorfines wakker te schudden en in grote getale door mijn systeem te jagen. Want dat was hard nodig. Sinds ik een paar dagen in de Provence ben geweest, heb ik moeite terug te keren in de tijd hier in Nederland. Ga maar na: in de Provence was het volop voorjaar, de Mimosa stond knalgeel te pronken, het licht was al helder en de zon al warm. Het ontbijt genoot ik op het terras in het haventje van Sanary- sur- Mer, voor 3 Euro, Thee, stokbrood, jam en voorjaar!

Dit heeft mij wel geleerd dat je met de factor tijd niet moet sjoemelen. Of je woont in Eindhoven en leeft in het ritme van de tijd die lokaal heerst of je gaat verhuizen. Maar stiekem met de tijd spelen, dat is vragen om problemen! Ik drink nu al gekoelde Rose, hij smaakt helemaal niet zoals in de Provence, maar omdat ik angstvallig de sfeer aan het vasthouden ben, gaat ie gewoon open. Elke zonnestraal pik ik op, gehuld in een wollen plaid, als een oude dame. De CD speler staat constant aan met Franse chansons. Ik brul de hele dag mee met Charles Aznavour en dat geeft de ernst van de zaak wel ongeveer aan.

Ik verkeer duidelijk in grote ontkenning. Misschien wel met de omvang van een Expat uit Istanbul. Ja, ik weet hoe dat er uit ziet want ik had ooit een buurvrouw die zuchtend iedere dag naar buiten keek, en dan de volgende reis naar Istanbul boekte. Met een gemiddelde van 4 keer per maand reisde zij af naar haar voormalige woonstee. Naar haar moeder, haar vrienden. Na dit leed enige maanden te hebben aangezien vroeg ik haar:”wordt het niet tijd om een beslissing te nemen? Woon je hier of woon je daar?” Ze antwoordde mij als volgt:”dat hangt er van af over welk lichaamsdeel je het hebt. Mijn hart woont daar en mijn brein woont hier” en alsof het nog niet erg genoeg was, greep ze naar haar standaard paraat zijnde doos met Tissues en snoot wat vocht weg.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Allerlei Mensen en hun dingen: Rode nagels

Neelie Nails.

Rode nagels. En dan bedoel ik bewust roodgelakte nagels. Neelie Kroes zette de trend, toen ze Eurocommissaris werd. Kijk maar eens op foto’s van haar tijdens congressen, televisieoptredens, altijd die rode nagels.
Rode nagels en succes lijken wel hand in hand te gaan. En natuurlijk willen we dan ook weten wat het mannenbolwerk er van vindt. En wat blijkt: 'Alle leuke modekleurtjes ten spijt, mannen vinden rood nog altijd de allermooiste kleur als het gaat om nagellak bij vrouwen. Het merendeel van de Nederlandse heren associeert deze kleur namelijk met een sexy uiterlijk. Dat blijkt uit een onderzoek van Etos naar vrouwen en hun nagellakgewoontes dat is uitgevoerd door onderzoeksbureau Panel wizard onder 500 mannen en 500 vrouwen. Ik kan me voorstellen dat rode nagels gekozen worden om de uitstraling. Rood is de kleur van actie, energie en liefde.

© Siegfried Woldhek 2002 Maartje ’t Hart kiest ook rode nagels.
Kennen we nog meer mensen met rode nagels die succesvol zijn?…

Hoe werkt inspiratie?

Suikeroom lost het op!
Een tijdje geleden is hij overleden. Ik heb daarna dan ook een tijdje geleden.
In gedachten spreekt hij wel eens tot mij Wat klinkt zijn stem dan ontzettend blij!
Maar wat nou het mooiste is van al Ik kan bewijzen dat het waar is, al klinkt het mal
Ik heb zijn stem gevangen op een dictafoon En zo is hij van al mijn gedachten mijn suikeroom.
Als mijn creativiteit stagneert Spreekt mijn suikeroom mij toe: ‘Ik heb zo genoten van je verhalen snoes’ Dan smelt ik in mijn eigen kroes.
De creativiteit gaat zo weer vloeien En al het andere geneuzel zal me werkelijk boeien!


‘Call me. Any time, any place, anyway’!

Blondie voorspelde in 1980 twee dingen: dat er dringend een mobiele telefoon nodig was en dat verlangen bezong ze in de titelsong van American Gigolo: ‘Call me any time, any place anyway!
http://youtu.be/mOZPRm5BW0Y

En dat Richard Gere er 33 jaar later nog zo appetijtelijk uitziet dat hij in een interview over zijn nieuwe film ‘Arbitrage’ die vandaag uitkomt met een gerust hart Mark Twain kon citeren:
‘Aging is an issue of mind over matter. If you don’t mind it doesn’t matter’