Doorgaan naar hoofdcontent

Bankschroef



Nederland is in de ban van de bank. Nationale verontwaardiging zwelt met het uur aan als het duidelijk wordt dat de bank van Dirk Scheringa het niet gaat redden. De bank is failliet. De curators hebben duidelijk aangegeven dat er een disbalans in tijd is tussen de aan de bank ter beschikking gestelde gelden en de door de bank verstrekte hypotheken.

Met andere woorden, de bank had niet genoeg geld van de spaarders gekregen om de hypotheken te kunnen garanderen. Zoiets. Het gaat mij niet om de techniek. We hebben allemaal wel een beeld gekregen dat deze bank in het hoge noorden misschien wel een scheve schaats heeft gereden en dat het niet is opgemerkt door de Nederlandsche Bank.

Nee, het gaat mij om de reactie op de feiten. Nederland kijkt naar de mens achter de bank. En ondanks dat deze mens niet veel tekst meer over heeft, zoekt Nederland naar de mens achter de man van de bank. “Een echt mensen mens” “Een warme man die hart voor zijn medewerkers heeft”. En de man zelf?

Tijdens een lange sessie bij Pauw en Witteman brengt de man maar een nieuwtje naar voren: “Dat is wel apart!” roept hij telkens als er weer een nieuw onderwerp wordt aangesneden dat het net rondom zijn bank steeds nauwer maakt. Dus, filmen we even in de Boardroom van de DSB Bank en dan zien we de man als voorzitter en iedere keer als een goed punt wordt gemaakt, bijvoorbeeld als iemand zegt “zeg, die Hypotheken, daar moeten we wel eens naar kijken want er zijn legio (…) mensen die een huis heb van 140.000 Euro en een hypotheek lening van 240.000 Euro. En dan, ja, tussen de kopjes koffie door roept de man dan af en toe “dat is wel apart”. Snapt u?

Het is inderdaad wel heel erg apart. En dan de reacties van Nederland. Dus iedereen is verbaasd. Niemand snapt er iets van, het is heel apart. Je hebt toezichthouders, die vonden het ook wel heel apart wat daar gebeurde, maar ja, je hebt telemarketeers die regelmatig huilende mensen aan de telefoon kregen, ja dat is wel apart. Je heb een Overheid die sinds de jaren Negentig het principe heeft dat koopsompolissen aftrekbaar zijn. Ja, wat u zegt “dat is wel apart”.

We zitten allemaal in dat schuitje. En wat doen we? We gaan het menselijke gezicht van de man als afgeleide opblazen. Als Jansen B.V. failliet gaat dan kijken we de andere kant op en de man in ieder geval met de nek. Niemand maakt zicht druk om de menselijke kant van de man, zijn gezin, zijn medewerkers. Het zal wel een geval zijn van onverantwoord beheer, economische recessie of gewoon vette pech. Maar hier? Nederland zit in de bankschroef. Want het gaat hier wel om een bank, ja!
Zoals u en ik weten is er niets menselijks aan een bank, je hebt geld, of je leent het en zij registreren dat en zorgen dat het betalingsverkeer ordentelijk verloopt. Als je een beetje mazzel hebt denken ze met je mee. Dat was het wel. Qua bank. Maar de DSB, dat is wel heel erg apart!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Allerlei Mensen en hun dingen: Rode nagels

Neelie Nails.

Rode nagels. En dan bedoel ik bewust roodgelakte nagels. Neelie Kroes zette de trend, toen ze Eurocommissaris werd. Kijk maar eens op foto’s van haar tijdens congressen, televisieoptredens, altijd die rode nagels.
Rode nagels en succes lijken wel hand in hand te gaan. En natuurlijk willen we dan ook weten wat het mannenbolwerk er van vindt. En wat blijkt: 'Alle leuke modekleurtjes ten spijt, mannen vinden rood nog altijd de allermooiste kleur als het gaat om nagellak bij vrouwen. Het merendeel van de Nederlandse heren associeert deze kleur namelijk met een sexy uiterlijk. Dat blijkt uit een onderzoek van Etos naar vrouwen en hun nagellakgewoontes dat is uitgevoerd door onderzoeksbureau Panel wizard onder 500 mannen en 500 vrouwen. Ik kan me voorstellen dat rode nagels gekozen worden om de uitstraling. Rood is de kleur van actie, energie en liefde.

© Siegfried Woldhek 2002 Maartje ’t Hart kiest ook rode nagels.
Kennen we nog meer mensen met rode nagels die succesvol zijn?…

Hoe werkt inspiratie?

Suikeroom lost het op!
Een tijdje geleden is hij overleden. Ik heb daarna dan ook een tijdje geleden.
In gedachten spreekt hij wel eens tot mij Wat klinkt zijn stem dan ontzettend blij!
Maar wat nou het mooiste is van al Ik kan bewijzen dat het waar is, al klinkt het mal
Ik heb zijn stem gevangen op een dictafoon En zo is hij van al mijn gedachten mijn suikeroom.
Als mijn creativiteit stagneert Spreekt mijn suikeroom mij toe: ‘Ik heb zo genoten van je verhalen snoes’ Dan smelt ik in mijn eigen kroes.
De creativiteit gaat zo weer vloeien En al het andere geneuzel zal me werkelijk boeien!


‘Call me. Any time, any place, anyway’!

Blondie voorspelde in 1980 twee dingen: dat er dringend een mobiele telefoon nodig was en dat verlangen bezong ze in de titelsong van American Gigolo: ‘Call me any time, any place anyway!
http://youtu.be/mOZPRm5BW0Y

En dat Richard Gere er 33 jaar later nog zo appetijtelijk uitziet dat hij in een interview over zijn nieuwe film ‘Arbitrage’ die vandaag uitkomt met een gerust hart Mark Twain kon citeren:
‘Aging is an issue of mind over matter. If you don’t mind it doesn’t matter’