Doorgaan naar hoofdcontent

Afschuiven

Sinds enige weken is het aanrecht van mijn keuken een kleine afval verwerking centrale geworden. Ga maar na, uien snijden, in de groenbak. Macaronizak in de grijze bak, en sinds kort een fles voor de slasaus in een speciaal door de overheid uitgereikte plastic zak, formaat kabouter.

Dus als ik aan het koken ga. En dat doe ik iedere avond echt waar, is een deel van mijn taak gedicteerd door overheid- gerelateerde handelingen: het scheiden van afval.

Nu had ik al nooit genoeg aan de groene en grijze bak, want ook nog flessen, kranten?
Ja, die gaan dan in AH.nl kratjes. Dus in mijn keuken en buiten, om mijn keuken, stapelt zich het afval, weliswaar gesorteerd, behoorlijk op. Wat te doen met groter worden nieuwe categorie plastic afval?
Er zijn speciale verzamelpunten opgesteld in onze stad Eindhoven. En “mijn” verzamelpunt is 2 kilometer rijden en moet ik daar sowieso met de auto (CO2) naar toe vanwege de vracht afval. “Dat kan anders” moeten buurtgenoten hebben gedacht.
Want sinds enige weken is de Albert Heijn, 300 meter verderop, een bont verzamelpunt van onze verwarring geworden.

Er staat een nieuwe grote container met daarop wat je wel aan plastic en wat niet aan plastic gestort mag worden. U raadt het al. De lijst met "wat niet" is veel langer, nog afgezien van het feit dat geen hond die lange lijsten leest. Gaat u even met mij mee boodschappen doen bij Albert Heijn bij ons om de hoek?

We fietsen, want dichtbij en we hebben 1 zakje plastic afval bij ons. We parkeren onze fiets in de daartoe bestemd rekken. Dan struikelen we bijna over een speciale aanbieding van NRC Next in de vorm van een enthousiaste student, twee honden vastgeknoopt aan het fietsenrek, een zwerver met de zwerverskrant, 5 pubers lurkend aan een shagje en een collectant voor een gehandicapten stichting.

Als we onze blik iets verruimen krijgen we nog wat extra prikkelingen binnen in de vorm van DE AFVALCONTAINER. Waar vroeger grote bakken stonden voor onze flessen waar je zo lekker de vorige avond in kon smijten, en daarnaast een bak voor afgekloven kleding, staan nu kleine bakjes voor de flessen, kleding kunnen we niet meer kwijt, en dan TADA! De grote blinkende nieuwe container voor het plastic afval. Maar wat is dat? Rondom deze container in een cirkel van een paar meter staan wel 30 plastic zakken, groot klein, open en dicht. Schaaltjes van het vlees bungelen buiten, (ziet u de ratten ’s nachts al de restjes aflikken?) flessen van de wasverzachter lonken postuum met hun geur. Wat is hier aan de hand?

We gaan het aan de chef van de Albert Heijn vragen, een man die fungeert als de vraagbaak van de buurt. “kunt u ons vertellen wat al dat afval daar doet?”
“Ja, dat is een ramp, we hebben de Gemeente er al over gebeld, het blijft maar komen. Iedere maandag ruimen twee extra krachten alles op, we weten simpelweg niet wat we er mee aan moeten”. ”Waar brengen uw medewerkers dat afval dan naar toe?”
“Nou we huren een busje (CO2) en rijden dan naar de stort. Daar wordt dan alles in de restafval container gedumpt. Maar eigenlijk is dat helemaal onze verantwoordelijkheid niet, moet ik u zeggen, maar ja, het staat hier allemaal vies te zijn op onze stoep dus je moet wat hè?”

Wat is hier aan de hand? De overheid begint een goedbedoelde actie om het afval, aan de bron, het huishouden, zoveel mogelijk te laten scheiden. Dat bespaart kosten bij de afvalverwerking. Daar kan ik me iets bij voorstellen. We ontvangen een brief van twee kantjes, een speciale plastic zak en veel plezier ermee. Geen enkele logica in wat wel en wat niet in die plastic zakken moet. Geen sancties op het niet vervullen van onze burgerplicht. Verzamelpunten op kruispunten waar je niet mag stilstaan (stopverbod), laat staan een veilig parkeerhaventje om uit te kunnen stappen en je afval te deponeren.
Geen wonder dat we onze verwarring tonen door burgerlijk ongehoorzaam te zijn. En de Albert Heijn? Die neemt zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid serieus en heeft naast de koffie corner nu de taak van een stadsdeelkantoor erbij.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Allerlei Mensen en hun dingen: Rode nagels

Neelie Nails.

Rode nagels. En dan bedoel ik bewust roodgelakte nagels. Neelie Kroes zette de trend, toen ze Eurocommissaris werd. Kijk maar eens op foto’s van haar tijdens congressen, televisieoptredens, altijd die rode nagels.
Rode nagels en succes lijken wel hand in hand te gaan. En natuurlijk willen we dan ook weten wat het mannenbolwerk er van vindt. En wat blijkt: 'Alle leuke modekleurtjes ten spijt, mannen vinden rood nog altijd de allermooiste kleur als het gaat om nagellak bij vrouwen. Het merendeel van de Nederlandse heren associeert deze kleur namelijk met een sexy uiterlijk. Dat blijkt uit een onderzoek van Etos naar vrouwen en hun nagellakgewoontes dat is uitgevoerd door onderzoeksbureau Panel wizard onder 500 mannen en 500 vrouwen. Ik kan me voorstellen dat rode nagels gekozen worden om de uitstraling. Rood is de kleur van actie, energie en liefde.

© Siegfried Woldhek 2002 Maartje ’t Hart kiest ook rode nagels.
Kennen we nog meer mensen met rode nagels die succesvol zijn?…

Hoe werkt inspiratie?

Suikeroom lost het op!
Een tijdje geleden is hij overleden. Ik heb daarna dan ook een tijdje geleden.
In gedachten spreekt hij wel eens tot mij Wat klinkt zijn stem dan ontzettend blij!
Maar wat nou het mooiste is van al Ik kan bewijzen dat het waar is, al klinkt het mal
Ik heb zijn stem gevangen op een dictafoon En zo is hij van al mijn gedachten mijn suikeroom.
Als mijn creativiteit stagneert Spreekt mijn suikeroom mij toe: ‘Ik heb zo genoten van je verhalen snoes’ Dan smelt ik in mijn eigen kroes.
De creativiteit gaat zo weer vloeien En al het andere geneuzel zal me werkelijk boeien!


‘Call me. Any time, any place, anyway’!

Blondie voorspelde in 1980 twee dingen: dat er dringend een mobiele telefoon nodig was en dat verlangen bezong ze in de titelsong van American Gigolo: ‘Call me any time, any place anyway!
http://youtu.be/mOZPRm5BW0Y

En dat Richard Gere er 33 jaar later nog zo appetijtelijk uitziet dat hij in een interview over zijn nieuwe film ‘Arbitrage’ die vandaag uitkomt met een gerust hart Mark Twain kon citeren:
‘Aging is an issue of mind over matter. If you don’t mind it doesn’t matter’