Doorgaan naar hoofdcontent

Funky Nassau



Een Blog over een cadeautje aan jezelf. Dansen! Sinds 6 jaar dans ik twee keer per week bij Bruce Dance Factory in Eindhoven. En dat is goed voor de conditie, de ontspanning, de energie en levenslust. maar vooral: dat gevoel!! 
Het gevoel dat je krijgt als je regelmatig danst bij Bruce Dance Factory (BDF) laat zich misschien wel het beste beschrijven als  ´Funky Nassau’. Open deze link terwijl je verder leest. 

Vandaag had ik een gesprek met de oprichter en eigenaar van BDF, Bruce Yanez, na de maandagochtend dance work out.
De aanleiding was een uitdagende choreografie,  waar zowel Bruce als wij helemaal in op gingen, daar spraken we na de les verder over.
‘Welke inspiratie zagen wij vanochtend Bruce?’
‘Voor de les dacht ik even heel sterk aan mijn moeder’ vertelde Bruce, ‘en als vanzelf had ik de choreografie voor de les gebaseerd op haar’.
’Hoe zit dat dan Bruce was je moeder danslerares?’
Ha, ha, nee, mijn moeder was mijn moeder, we woonden toen op Aruba, en bij de opvoeding hoorde gewoon de muziek en het dansen. Het was net zo gewoon als wandelen of praten. Ik herinner mij dat ik toen ik ongeveer vijf jaar was, mijn moeder mijn handen pakte en als vanzelf de typische passen op Caribische muziek met mij ging doen. Ik volgde haar alsof ik nooit anders had gedaan. En dat gevoel dat mij als klein jongentje overviel, dat gevoel, heb ik verder meegenomen in mijn leven.
‘Hoe heb je dat dan gedaan?’
Toen ik op tien jarige leeftijd in Nederland ging wonen was ik een soort paradijsvogel. De Nederlandse kinderen vonden het ‘raar’  wat ik deed. Maar ondertussen vroegen zij mij wel telkens om te dansen en soms probeerden ze het ook mee te doen. Ik vertelde hen dat zij niet anders zijn dan ik, dat zij net zo goed gevoel voor dansen hebben als ik. Weet je wat het mooie was? Soms zag ik dan ook iets nieuws ontstaan, dat mijn vriendjes en vriendinnetjes een nieuwe laag in zichzelf ontdekten. Die gezichten zal ik nooit vergeten. Zo blij en onbezorgd! Daar is eigenlijk het zaadje gelegd wat later uitgroeide tot BDF. De mensen laten genieten van dat gevoel. En heus het gebeurt!
Wat is dan jouw ‘geheim’?
 Ik wil een brug slaan tussen verschillende belevingswerelden. Met muziek uit Afrika, uit het Caribisch gebied maar ook muziekstromingen zoals disco, funk, soul. Telkens tot uitdrukking gebracht in een Mix waar we dan met zijn allen op kunnen dansen!
Herkenbaar voor jou ook?
Ja, want wat je vertelt Bruce, herken ik van mijn eigen moeder. Ik had, zoals dat toen hier in Nederland ging, vanaf mijn 16e jaar ‘Stijldansles’. En die danslessen waren behoorlijk formeel en gedisciplineerd. Je kent dat wel: de Quick step, de Engelse Wals en dan nog het betrekkelijk wilde ‘Chachacha’. Maar als ik dan thuis kwam vroeg mijn moeder mij : ’wat heb je vandaag gedanst?’ en dan begon eigenlijk mijn echte dansles. Ze gooide een LP op de pick-up 

en dan gingen wij ook samen dansen. Ondertussen kwamen er verhalen over de Bevrijding en Glen Miller en die andere bevrijding met Chubby Checker’. Toen bracht ze mij het gevoel over.
Bruce: ’Aha! Zie je wel! Zo anders zijn we allemaal niet. Weetje daarom heb ik in mijn lessen telkens een combinatie van bijvoorbeeld het Salsa gevoel in een House Mix. Of een behoorlijke Funky versie van Caribische muziek en dan toegankelijk gemaakt door een geweldige (House) mix.
Ik : Je bedoelt Funky Nassau he? Dat raakte bij mij wel een nieuwe sweet spot zogezegd. Deze ‘Nassau’ werd behoorlijk ‘Funky’!
Bruce:
Dat is de bedoeling! En dat je dan de hele week daar nog plezier van hebt.





Reacties

Populaire posts van deze blog

After Christmas Party

In deze donkere dagen voor en na kerstmis raken we langzaam het begrip van tijd kwijt. Nogal logisch. Immers de tijdklok wordt door de zon aangestuurd, en die is er even wat minder in deze december maand. Is het dan toeval dat juist in deze dagen de mensen zelf het licht ter hand nemen? Dat ze zich realiseren dat ondanks alle mechaniek in financiele werelden er een ander mechaniek is dat op de achtergrond altijd blijft draaien. Het mechaniek van het welgenoegen.

De vraag en antwoord van mensen die er toe doen, waar ze ook zijn of wat ze ook doen, Ja in deze dagen worden we weer om onszelf terug geworpen. En misschien lijkt dat niet een genoegen want, och wat kunnen we er een zooitje van maken. En toch, als alles om ons heen even lijkt weg te vallen, en als er dan even geen krant verschijnt en als de Actualiteiten rubrieken even ophouden met brallen. Ja dan, dan gaan we weer aan de gang. De mierenhoop is losgeslagen. We rijden, toch wel in file, over de Veluwe naar familieleden die we …

De professor en de meetlat

Professor Eric Scherder verscheen in De Wereld Draait Door (DWDD) op 24 februari jl. en vertelde over een crisis waar hij in terecht kwam vanwege een vervelende recensie. Er waren jaren van succes aan vooraf gegaan, hij verscheen voor het eerst op de buis in 2013 met colleges over het brein en onderscheidde zich met name door zijn aandacht en originele kijk op het oudere brein. Met uitdagende titels als: ’waarom kauwen goed is voor het brein’ hingen wel 1,5 miljoen Nederlanders aan zijn lippen. Hij muntte uit in het betrekken van de zaal bij zijn onderwerp door interessante intervallen te gebruiken als; ‘worden jullie hier ook zo blij van?’ en de man was gewoon zichzelf in zijn aanstekelijke enthousiasme over het onderwerp en het overbrengen van kennis verkregen uit (soms vast wel saai) onderzoek. Zo kon bijvoorbeeld professor Swaab met een soortgelijk onderwerp ‘wij zijn ons brein’ ook mooi meeliften op het succes van de professor. En toen ging het mis. Deze professor werd een ‘3e r…