Doorgaan naar hoofdcontent

Funky Nassau



Een Blog over een cadeautje aan jezelf. Dansen! Sinds 6 jaar dans ik twee keer per week bij Bruce Dance Factory in Eindhoven. En dat is goed voor de conditie, de ontspanning, de energie en levenslust. maar vooral: dat gevoel!! 
Het gevoel dat je krijgt als je regelmatig danst bij Bruce Dance Factory (BDF) laat zich misschien wel het beste beschrijven als  ´Funky Nassau’. Open deze link terwijl je verder leest. 

Vandaag had ik een gesprek met de oprichter en eigenaar van BDF, Bruce Yanez, na de maandagochtend dance work out.
De aanleiding was een uitdagende choreografie,  waar zowel Bruce als wij helemaal in op gingen, daar spraken we na de les verder over.
‘Welke inspiratie zagen wij vanochtend Bruce?’
‘Voor de les dacht ik even heel sterk aan mijn moeder’ vertelde Bruce, ‘en als vanzelf had ik de choreografie voor de les gebaseerd op haar’.
’Hoe zit dat dan Bruce was je moeder danslerares?’
Ha, ha, nee, mijn moeder was mijn moeder, we woonden toen op Aruba, en bij de opvoeding hoorde gewoon de muziek en het dansen. Het was net zo gewoon als wandelen of praten. Ik herinner mij dat ik toen ik ongeveer vijf jaar was, mijn moeder mijn handen pakte en als vanzelf de typische passen op Caribische muziek met mij ging doen. Ik volgde haar alsof ik nooit anders had gedaan. En dat gevoel dat mij als klein jongentje overviel, dat gevoel, heb ik verder meegenomen in mijn leven.
‘Hoe heb je dat dan gedaan?’
Toen ik op tien jarige leeftijd in Nederland ging wonen was ik een soort paradijsvogel. De Nederlandse kinderen vonden het ‘raar’  wat ik deed. Maar ondertussen vroegen zij mij wel telkens om te dansen en soms probeerden ze het ook mee te doen. Ik vertelde hen dat zij niet anders zijn dan ik, dat zij net zo goed gevoel voor dansen hebben als ik. Weet je wat het mooie was? Soms zag ik dan ook iets nieuws ontstaan, dat mijn vriendjes en vriendinnetjes een nieuwe laag in zichzelf ontdekten. Die gezichten zal ik nooit vergeten. Zo blij en onbezorgd! Daar is eigenlijk het zaadje gelegd wat later uitgroeide tot BDF. De mensen laten genieten van dat gevoel. En heus het gebeurt!
Wat is dan jouw ‘geheim’?
 Ik wil een brug slaan tussen verschillende belevingswerelden. Met muziek uit Afrika, uit het Caribisch gebied maar ook muziekstromingen zoals disco, funk, soul. Telkens tot uitdrukking gebracht in een Mix waar we dan met zijn allen op kunnen dansen!
Herkenbaar voor jou ook?
Ja, want wat je vertelt Bruce, herken ik van mijn eigen moeder. Ik had, zoals dat toen hier in Nederland ging, vanaf mijn 16e jaar ‘Stijldansles’. En die danslessen waren behoorlijk formeel en gedisciplineerd. Je kent dat wel: de Quick step, de Engelse Wals en dan nog het betrekkelijk wilde ‘Chachacha’. Maar als ik dan thuis kwam vroeg mijn moeder mij : ’wat heb je vandaag gedanst?’ en dan begon eigenlijk mijn echte dansles. Ze gooide een LP op de pick-up 

en dan gingen wij ook samen dansen. Ondertussen kwamen er verhalen over de Bevrijding en Glen Miller en die andere bevrijding met Chubby Checker’. Toen bracht ze mij het gevoel over.
Bruce: ’Aha! Zie je wel! Zo anders zijn we allemaal niet. Weetje daarom heb ik in mijn lessen telkens een combinatie van bijvoorbeeld het Salsa gevoel in een House Mix. Of een behoorlijke Funky versie van Caribische muziek en dan toegankelijk gemaakt door een geweldige (House) mix.
Ik : Je bedoelt Funky Nassau he? Dat raakte bij mij wel een nieuwe sweet spot zogezegd. Deze ‘Nassau’ werd behoorlijk ‘Funky’!
Bruce:
Dat is de bedoeling! En dat je dan de hele week daar nog plezier van hebt.





Reacties

Populaire posts van deze blog

'Geestig' een verhaal dat over alle tijden heengaat....

De pauzebel onderbrak zijn gedachten die ver weg waren gevlogen tijdens het concert. Hij stond op en liep de foyer van de stadsschouwburg in. Een kopje koffie bracht hem weer met twee benen op de grond. Hij dacht aan de prachtige klanken van de zanger waar zijn moeder ook zo van hield. De aankondiging van het optreden van de zanger in’ Le Fantôme de l'Opéra’ had hem meteen aangesproken en hij moest werkelijk waar naar dat concert toe. Hij had de laatste tijd wel eens vaker van die aparte momenten. Meestal onderdrukte hij dat gevoel omdat hij er bang voor was. Als boekhouder en belastingadviseur kon hij zich echt niet veroorloven om al te malle uitstapjes te maken. Stel je voor! En toch. 
Het was begonnen toen zijn moeder vier jaar geleden op haar sterfbed lag en daar heel ontspannen, ja geestig bijna, mee om ging. Hij wist nog hoe ze zong en hem en zijn broers betrok bij haar proces. Het leek net of zij de jongens over haar schouders liet meekijken naar een wereld waar hij nog no…

De grote lokroep

Vogels. Ze overbruggen grote afstanden, gaan waar wij niet kunnen gaan, althans niet op die vrije manier. Ze overwinteren in warmere oorden en komen in het voorjaar terug om onze tuinen op te fleuren. Maar niet alle vogels! Koolmeesjes bijvoorbeeld overwinteren gewoon in eigen land. Al vroeg in november bieden supermarkten, dierenwinkels en tuincentra een grote variatie aan van het zogenaamde ‘bijvoer’. We slaan voor enkele euro’svetbollen en pindanetjes in. En daar zijn wij dan weer vrij in. We binden die koolmeesjes, roodborstjes aan ons huis, onze tuin. Onder het mom van ‘het is koud en ze hebben minder te eten’ lokken we deze diertjes . Wij nemen hun vrijheid als het ware een beetje over en worden daar blij van. Immers we zorgen goed voor hen. In onze buurt woont een oudere dame, lichtelijk gehandicapt beperkt in haar bewegingsvrijheid, begintin september al met haar vetbollen uit te zetten in haar zichtlijnen. In de ochtend zit ze in de voorkamer en kijkt ze naar de meesjes, i…