Anneke Beelaerts

De Engelsen zeggen het in een woord:  Headturning. Ja, laat uw film maar even afdraaien, we kennen het allemaal. “he?was ze het nou of niet”, met de snelheid van een uil controleren we even of het nou Els was of niet. Of je bent zelf niet de headturner, maar het onderwerp van iemand anders. Vanochtend nog, in mijn Prima Peugeot Pinninfarina Ballerina, die inmiddels is getuned door de firma met de toepasselijke naam “De Snelle Leeuw”. Een echte headturner is-ie geworden. Grommend rijd ie nu over keien en asfalt. En er wordt wat afgedraaid zeg. Het diepe donkere geluid spreekt tot de verbeelding, van mij als berijder, maar ook van een willekeurige berijder van een fiets. Leuk! In een flits, draait de fietser zich om, je ziet de oren gespitst en dan, ja dan ontwaart hij mijn stoere bak. En dan vol ongeloof dat het niet de Ferrari is die hij verwachtte, het hoofd weer in fietsrichting. Deze taferelen maak ik toch wel elke dag mee. Ik hoop maar dat ik niet hele volksstammen fietsers i...

Nee, u bent niet terecht gekomen bij het Uitvaartcentrum waar de zojuist overleden persoon zijn ziel laat gaan. U bent gewoon in uw eigen omgeving waar u enkele malen per dag zou kunnen luisteren naar de nieuwste campagne van de stichting ideële reclame (kortweg Sire). Met het onderwerp “aardig zijn tegen onbekenden”. Is daar nu behoefte aan vraagt u zich af? Jawel, Sire heeft onderzocht dat 78% van de Nederlanders vindt dat we aardiger moeten zijn tegen onbekenden. Let op: Onbekenden! Dus hoe we tegen buren, familie, vrienden of leraar zijn maakt niets uit, het gaat hier, nogmaals, om onbekenden. Dat is de rechtvaardiging van deze ideële stichting voor het opzetten van deze campagne. Dus als Marcel van Dam de volgende keer zijn boek “De onrendabelen van onze maatschappij” komt promoten op de Televisie, zal deze stichting hem op de vingers tikken. Immers, hij is onaardig, zeer onaardig zelfs tegen een grote groep onbekenden! Foei. Uit hetzelfde onderzoek blijkt ook nog dat ...

Iedereen kent ze nu wel, de Websites van organisaties die zichzelf trots presenteren. Als het product dienstverlening is, dan zit de “verleiding” in een diaree van artikelen die je gratis kan downloaden. Of als het product leasing is dan zie je, sector gestuurd waar de organisatie zijn sporen verdiend heeft. En zo kan ik nog even doorgaan. U ongetwijfeld ook. Maar... op wie is dit allemaal gericht? Dankzij Google typen we een begrip in en voìla 101.000 “hits”. Zoveel hadden wij in de jaren 70 niet hoor. 40 hits in de Top 40 van Ferry Maat allemaal gekozen door de luisteraar want die hadden hun stem uitgebracht door het kopen van die plaat. Hiermee gaven ze aan waarin ze geïnteresseerd zijn. Dus wat is hier aan de hand? Aan de oppervlakte zie je dat Google (of een andere zoekmachine) zendergericht selecteert. Dus op aanbod en helemaal niet op de vraag die jij als ontvanger hebt. Als je dan een van die hits selecteert (meestal de bovenste) en je “komt” op de Website van de organisa...

Count your blessings! Bent u ook nog een beetje uitgeteld van het afgelopen jaar? Het jaar waarin getallen centraal stonden, en waarin we als een grutter aan het tellen sloegen. Het tellen van de faillissementen, het tellen van de extra winterdagen, het tellen van de ‘on- rendabelen’ (een respectloze term bedacht door Marcel van Dam). En nu zijn we allemaal de tel wel een beetje kwijt geraakt. En we telden natauurlijk de bonussen die toch gewoon aan het eind van het jaar uitgekeerd werden aan mensen die daar helemaal niets goed voor hadden gedaan. Bonus is Latijn voor goed. Bonus in het tegenovergestelde van het Latijnse malus dat slecht betekent. De directeur van de NS lijkt de enige in Nederland te zijn die zijn klassiekers nog kent want hij gaf zijn bonus over 2009 terug. En we weten allemaal waarom, er werd niet goed gepresteerd, er werd slecht gepresteerd. Tijden de strenge winter in de laatste 4 weken van 2009 konden we eenvoudig niet meer met de trein. We werden geadviseerd de a...

Gedurende de laatste drie maanden van 2009 (die behoorlijk fris, zelfs koud te noemen zijn) loop ik hetzelfde traject hard. “Waarom?” zult u misschien vragen of:  “zit er iemand achter je aan dan?” Alhoewel dit zinnige vragen zijn, leg ik ze even naast me neer, om mijn punt te kunnen maken. Over het riviertje “de Tongelreep” is in voornoemde periode een voetgangers bruggetje gemaakt. Pal naast een bestaand bruggetje waar snelverkeer, fietsers, scooters en ook voetgangers dagelijks over gaan. Er staat een groot bord opgesteld vlak voor de plek waar de werkzaamheden plaatsvonden. Op dat bord, van de Gemeente Eindhoven, is een schets afgebeeld van hoe het bruggetje gaat worden, en ja het lijkt precies, en bovendien een mededeling dat “hier een voetgangersbruggetje wordt aangelegd”. Dit bord heeft mij geïntrigeerd gedurende de keren dat ik daar langs liep. Het prikkelde mijn fantasie, eerst omdat er nog niets was, en ik mij ook afvroeg of het zinvol was, maar op de Gemeente Eindh...

Het kan verkeren, dat zei Brederode al, en hij kende hele strenge winters. In deze dagen waar het kwik ’s nachts daalt tot –10 graden Celcius, maken we een barre winter door. Ik heb het over Saab. Uitgerekend de winter-auto bij uitstek, staat nakend in de kou. Sinds 1990 is dit merk eigendom van GM. Het leek destijds een hele normale overname, maar alhoewel ik problemen had met het woord ”Vectra” op de dorpel van een van mijn nieuwere Saabs, was ik blij met de toekomst die mij als Saab rijder was geboden. In mijn onschuld dacht ik ook nog dat GM blij was met Saab omdat het een hele mooie auto is. Maar goed, dat was gedacht vanuit de klant. En daar had GM het niet over. Saab, palingdroom van Baas, heeft mij sinds 1982 overal gebracht en vooral als het er toe deed. Als de rayonhoofden onrustig werden, krabde ik de ramen van Saab af, nam plaats achter het stuur en joeg de kachel aan. Waar collega autorijders nog wel eens in een slip geraakte stuurde ik mijn stabiele Saab gewoon recht...

Vandaag kwam ik tot een ontdekking. Ik heb namelijk altijd gedacht dat mijn gebrek aan concentratie mijn handicap was. Het ging immers alle kanten op. Mijn brein was zoals dat in vaktermen heet; een “ongeleid projectiel”. En ik maar denken dat het iets heel slechts was. Maar vandaag, ineens, terwijl mijn brein zich bij wijze van hoge uitzondering wel concentreerde, realiseerde ik mij iets. Het ging als volgt. Al dagenlang volg ik het nieuws over de Q koorts. In eerste instantie op afstand. “Q koorts”. Qua benaming, hoe afstandelijk kon dat wel zijn. In mijn brein was dat hetzelfde als de X in de Wiskunde. De onbekende factor. Q koorts. Niemand weet waar de Q zit, niemand kan de Q berekenen. Een beetje zoals de X factor van TV. Iemand heeft het wel of niet en een panel van behoorlijk onwetenschappelijke maar deskundige mensen laten zich daar gedurende 90 minuten over uit. Niets aan de hand. Entertainment, zoals u zegt. Maar de Q koorts is een "wolf in schaapskleren", ja, ni...